Εκπαίδευση στο συναίσθημα
Η Συναισθηματική Εκπαίδευση στοχεύει στην ενεργοποίηση (επανα-δραστηριοποίηση) των συναισθηματικών κέντρων/συστημάτων του εγκεφάλου του ατόμου. Συνεπώς, η Συναισθηματική Εκπαίδευση είναι βιωματική. Αφού ο Σύμβουλος καλλιεργήσει ένα ανοικτό, μη επικριτικό περιβάλλον, τότε χρησιμοποιεί ασκήσεις και δραστηριότητες για να προκαλέσει συναισθηματικές απαντήσεις σε άμεσα ζητήματα, προκειμένου ο εκπαιδευόμενος να μάθει από αυτά και σχετικά με αυτά.
Όταν η εκπαίδευση γίνεται ομαδικά, ο εκπαιδευτής χρησιμοποιεί αυτές τις δραστηριότητες και ασκήσεις είτε δομημένες, ημι-δομημένες ή τελείως ελεύθερες, ώστε να παρατηρεί την συναισθηματική διαδικασία και τις συναισθηματικές απαντήσεις στις ασκήσεις και στα μέλη της ομάδας (ατομική συναισθηματική δραστηριότητα και διάδραση μεταξύ των ατόμων).
Σε ένα τόσο σύνθετο, λοιπόν, ζήτημα, όπως είναι η Συναισθηματική Εκπαίδευση, πολλές είναι οι πρακτικές που εφαρμόζονται, ώστε να επιτευχθεί η καλύτερη δυνατή αναγνώριση και διαχείριση των βιουμένων συναισθημάτων προς όφελος του εκπαιδευόμενου.
Ποια περίοδο της ζωής μας εμφανίζεται συνήθως
Η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, όπως και πολλές άλλες διαταραχές, αναμένεται να εκδηλωθεί κυρίως στην εφηβεία και την πρώτη φάση της ενήλικης ζωής ενός ατόμου, χωρίς αυτό να αποκλείει την εμφάνισή της, όχι μόνο αργότερα, αλλά και νωρίτερα στη ζωή ενός ατόμου, ακόμη και στην παιδική ηλικία.
Πότε πρέπει να επισκεφθώ κάποιον ειδικό
Οι ψυχαναγκαστικά επαναλαμβανόμενες δραστηριότητες δεν διαφέρουν σε σημαντικό βαθμό από κάποιες πράξεις που καθημερινά επαναλαμβάνουμε με τον ίδιο τρόπο. Ωστόσο, το άτομο δεν είναι φρόνιμο να βιαστεί να σκεφτεί ότι έχει πρόβλημα, επειδή κάθε πρωί πριν φύγει από το σπίτι ελέγχει αν έχει απενεργοποιήσει όλες τις ηλεκτρικές συσκευές.
Η διαφορά ανάμεσα στο άτομο που απλά τσεκάρει τις συσκευές και στο άτομο που έχει καταληφθεί από μια ιδεοληψία, είναι ότι ο δεύτερος θα κλειδώσει, θα φύγει και θα ξαναγυρίσει άλλες τρεις φορές για να βεβαιωθεί. Και όταν πια φτάσει στο γραφείο δεν θα μπορεί να συγκεντρωθεί σε τίποτα, θα ιδρώνει, θα ανησυχεί πως μάλλον δεν τις απενεργοποίησε και ότι κινδυνεύει το σπίτι του από μια καταστροφή.
Αυτή ακριβώς η διαφορά είναι που κάνει τη ζωή του πρώτου ατόμου πιο εύκολη ενώ μετατρέπει τη ζωή του δεύτερου ατόμου σ’ εφιάλτη. Βάσει ερευνών, όταν οι ιδεοληψίες επιμένουν, και ειδικά όταν εντείνονται, τότε είναι η στιγμή που το άτομο πρέπει να αποτανθεί σε κάποιον ειδικό. Εκτός ότι αυτή η κατάσταση δυσκολεύει την ζωή του ατόμου, είναι πολύ πιθανό με τον καιρό να εμφανιστούν καταθλιπτικού τύπου συμπτώματα, μεγαλύτερα επίπεδα άγχους, ακόμα και ψυχοσωματικές συνέπειες.
Στόχοι της Συναισθηματικής Εκπαίδευσης
- Συνειδητοποίηση των συναισθημάτων που βιώνει το άτομο ανά πάσα στιγμή.
- Αναγνώριση της φύσης αυτών των συναισθημάτων και των επιδράσεων που κληροδοτούν στο σώμα του ατόμου.
- Αποκωδικοποίηση του μηνύματος που περιέχει το κάθε συναίσθημα, από που πηγάζει αυτό το μήνυμα και που στοχεύει.
- Τρόποι διαχείρισης του εκδηλωθέντος συναισθήματος.
- Τρόποι διαχείρισης του υποβόσκοντος μηνύματος.
- Εκπαίδευση στην αναπαραγωγής θετικών συναισθημάτων, αλλά και στον περιορισμό των αρνητικών .
- Καλλιέργεια αυτοπεποίθησης και αυτοσεβασμού: η άφθονη πηγή των θετικών συναισθημάτων.
- Κατανόηση των σχέσεων συναισθήματος που διέπουν τις κοινωνικές μας επαφές.
- Ανάπτυξη ενσυναίσθησης. Να ενδιαφέρεται δηλαδή το άτομο για το πως νοιώθουν οι άλλοι γύρω του και κυρίως τι συναισθήματα προκαλεί στους άλλους το ίδιο το άτομο με την συμπεριφορά του.
- Εκπαίδευση διαχείρισης κοινωνικών επαφών που είναι γεμάτες αρνητικό συναίσθημα.
